Hayal ediyorum, acaba arzuladığımız veya hayalini kurduğum bir türkiye olabilirmi?.Yani barışın, kardeşliğin tesis edildiği, türk, kürt, arap, çerkez, laz demeden bu ülkede yaşayan her kesin alnı açık, başı dik bir şekilde '' ben bu ülkenin birinci sınıf vatandaşıyım, bu ülkenin birinci derecede sahibiyim. bu ülkenin hem efendisi hemde hizmetkarıyım. bu ülkenin ulusal çıkarlarını kendi şahsi çıkarlarımın özerinde tutuyorum.'' bu ülke birlik ve beraberlik içinde özgürlüklerin sonuna kadar, başkasının özgürlüğünü kısıtlamayacak şekilde hak olarak kullanıldığı, herkesin kucaklaştığı, birbirinin din, inanç, dil, kültür, ürf, adet ve yaşam tarzına, düşüncesine saygı güsterildiği, sadece kendi çıkarlarının tutsağı olmadığı, yolsuzlukların-hırsızlıkların-kayırmacılığın-çetelerin olmadığı, mürefeh, güçlü, ekonomik, kültürel, eğitsel, sağlıksal bir çok sorunlarını çözmüş bir türkiye arzusu içerisinde, ırkçılık ve faşizan duygulardan arınmış, bütün vatandaşlarını kucaklayan, vadandaşın hizmetinde olan bir devlet mekanizmasına sahip bir ülke olması herhalde çoğunluğun arzusu olmalı.( Kandan nemalanan çıkar çevreleri yani vampirler hariç).Mademki bu istek, arzu sayısal çoğunluğun isteği ise neden bu kan, bu göz yaşları, bu kardeş kardeşi imha planı, bu şeytani senaryolar,bu anaların yanan yürekleri durdurulamıyor. Neden barışa dair herkes kendi çapında taşın altına elini koyamıyor? Neden ateşi körükleyelerin emelleri kursaklarında bırakılmıyor. neden barış için çok az kişinin kısık sesi çıkıyor.25 yıl bu topraklar kardeş kanı emdi yetmedimi.Daha nereye kadar.Dr.M.Ali BARS-DİYARBAKIR.